Je bent inStraatkinderen
Straatkinderen
In Nepal zijn er straatkinderen die om welke reden dan ook niet verzorgd worden, geen opleiding krijgen en vaak niet eens voldoende te eten hebben. Velen van hen zwerven door de stad en komen daar in aanraking met andere straatkinderen. Sommigen gebruiken drugs of snuiven lijm en vaak sluiten ze zich aan bij straatbendes. Daarnaast komen ze in contact met toeristen, waarmee ze veelal negatieve ervaringen opdoen. Voor al deze kinderen geldt dat het elke dag weer overleven is. Kleine criminaliteit, liegen en prostitutie worden veelal een way of life voor hen.
Verlaten door de ouder(s)
Ook in de dorpen zijn er veel kinderen verlaten door hun ouders of door één van de ouders. In eerste instantie worden zij meestal opgevangen door familieleden, betrokkenen of het dorpsbestuur. Hun draagkracht is echter meestal zo laag, dat deze opvang niet langdurig mogelijk is. In de praktijk betekent dat, dat ook zij op straat zwerven en proberen elke dag hun eten bij elkaar te krijgen. En ook zij krijgen dus geen verzorging en scholing. We worden dan ook regelmatig benaderd door dorpsbesturen met het verzoek deze kinderen op te nemen in Rainbow Home.
Verder is er in Nepal een groeiende groep kinderen met gedragsproblemen en/of psychiatrische problematiek. Voor deze kinderen is er vrijwel geen plek waar kennis, ervaring en begrip rondom deze problematiek voorhanden is. Hierdoor krijgen ze vaak onnodige en niet verdiende straffen, omdat ze door het onbegrip als asociaal en ongehoorzaam worden gezien. Zij vallen buiten de boot op ieder gebied.
Voor al deze kinderen geldt dat ze vaak traumatische ervaringen hebben. Daarnaast hebben velen op verschillende wijze te maken met ontwikkelings- en gedragsproblematiek. Veelal is hun vertrouwen in volwassenen verdwenen. Vaak hebben ze slechts een beperkte opvoeding gehad en zijn de dingen die ze wel geleerd hebben, niet altijd wenselijk. Een aantal kinderen heeft een verstandelijke beperking, anderen zijn hyperactief en weer anderen hebben te maken met contactstoornissen. Kortom, een diverse groep kinderen, die één ding gemeen hebben: Zonder onze hulp redden ze het niet!
Stichting Regenboog Nepal gelooft dat een kind niet hoort op te groeien in een weeshuis, maar bij zijn eigen familie en/of in de omgeving van herkomst. De kinderen in Rainbow Home verblijven daar dan ook in afwachting van een terug-naar-huis-plaatsing. Tot die tijd willen wij voor de kinderen een situatie creëren waarin warmte en veiligheid centraal staan. Behalve door de huismoeders worden de kinderen begeleid door andere leden van het team, die ze het nodige bijbrengt qua sport en spel (en dus samenwerking), maar ook aandacht geeft aan de ontwikkeling van hun creativiteit (en dus het vergroten van hun probleemoplossend vermogen).
